หมวดที่ 1 อุปกรณ์การเล่น

1. โต๊ะมาตรฐาน
ขนาด
A พื้นที่สำหรับใช้ในการเล่น วัดจากขอบผิวของคุชชั่น จะต้องมีขนาด 11 ฟุต 8 1/2 นิ้ว x 5 ฟุต 10 นิ้ว (3,569 มม. X 1,778 มม.) โดยมีความคลาดเคลื่อนได้ +- 1/2 นิ้ว (+-13 มม.)
ความสูง
B ความสูงของโต๊ะ วัดจากพื้นห้องถึงขอบผิวรางคุชชั่น จะต้องอยู่ระหว่าง 2 ฟุต 9 1/2 นิ้ว ถึง 2 ฟุต 10 1/2 นิ้ว (851 มม.ถึง 876 มม.)
หลุม
C 1. โต๊ะจะมีหลุมอยู่ตามมุม (2 หลุม ทางด้าน "จุดสปอต" ซึ่งเรียกว่า "หลุมมุมบน" อีก 2 หลุมทางด้าน
ในเมือง ซึ่งเรียกว่า "หลุมมุมล่าง" และมีหลุมที่กึ่งกลางทางด้านยาวอีกข้างละ 1 หลุม เรียกว่า "
หลุมกลาง"
2. ขนาดต่างๆ ของหลุม จะต้องเป็นไปตามแม่แบบ (เทมเพลท) ซึ่งได้รับรองของสมาคมบิดเลียดและ สนุ้กเกอร์อาชีพโลก (WPBSA)
เส้นเมืองและในเมือง
D เส้นตรงซึ่งลากห่างจากขอบและขนานกับคุชชั่นล่าง 29 นิ้ว (737 มม.) เรียกว่า "เส้นเมือง" และเนื้อที่ที่อยู่ระหว่างเส้นกับขอบคุชชั่นล่างเรียกว่า "ในเมือง"
ครึ่งวงกลม (ตัว "D")
E ครึ่งวงกลมซึ่งเขียนไว้ในเมือง โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่กึ่งกลางของ "เส้นเมือง" และมีรัศมี 11 1/2 นิ้ว (292 มม.)
จุดต่างๆ
F มีจุด 4 จุดตั้งอยู่บนแนวกึ่งกลางของโต๊ะตามทางยาวคือ
1. จุดสปอต (เรียกว่า"จุดดำ") ห่างจากจุดกับขอบด้านในของคุชชั่นบน 12 3/4 นิ้ว
2. จุดเซ็นเตอร์ (เรียกว่า "จุดน้ำเงิน") ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างขอบคุชชั่นบนกับขอบคุชชั่นล่าง
3. จุดปิรามิด (เรียกว่า"จุดชมพู") ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างขอบคุชชั่นบนกับ "จุดน้ำเงิน"
4. จุดกลางของเส้นเมือง (เรียกว่า"จุดน้ำตาล")
อีก 2 จุด ตั้งอยู่บนมุมของ "D" มองจากในเมือง จุดที่อยู่มุมขวาเรียกว่า"จุดเหลือง"จุดที่อยู่มุมซ้ายเรียกว่า "จุดเขียว"

2. ลูกต่างๆ
ลูกต่างๆ จะต้องมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 52.5 มม. โดยมีความคลาดเคลื่อนได้ไม่เกิน 0.05 มม.
A ลูกจะต้องมีน้ำหนักเท่ากัน โดยมีความคลาดเคลื่อนได้ไม่เกิน 3 กรัม ต่อ 1 ชุด
B ลูก 1 ลูก หรือทั้งชุดอาจจะเปลี่ยนได้ โดยความเห็นชอบของผู้เล่นหรือจากการตัดสินใจของผู้ตัดสิน

3. คิว
คิวที่ใช้ในการเล่นต้องไม่สั้นกว่า 3 ฟุต (914 มม.) และจะต้องไม่มีรูปร่างลักษณะทั่วไปแตกต่างไปจากที่ใช้กันอยู่เป็นปกติ

4. อุปกรณ์อื่นๆ
เรสต์ต่างๆ, คิวยาว (เรียกว่า "BUTTS" และ "HALF BUTTS" ขึ้นอยู่กับความยาว) ตัวต่อและตัวปรับระยะ อาจจะนำมาใช้เมื่อผู้เล่นไม่สะดวกในการแทง อุปกรณ์ดังกล่าวนี้ปกติมีอยู่ตามโต๊ะรวมไปถึงที่ผู้เล่นหรือผู้ตัดสินนำเข้ามา (ดูหมวด 3 ข้อ 18) อุปกรณ์ตัวต่อ, ตัวปรับระยะหรือสิ่งประดิษฐ์อื่นๆ เพื่อใช้ประกอบในการแทง จะต้องได้รับการรับรองโดย WPBSA

หมวดที่ 2 คำจำกัดความ

1. เฟรม
เฟรมหนึ่งๆ ของสนุ้กเกอร์ประกอบด้วยการเล่นจากไม้แรก ด้วยลูก 1 ชุด ที่ได้กล่าวไว้ในหมวด 3 ข้อ 2 จนกระทั่งจบเฟรมโดย
A ผู้เล่นฝ่ายหนึ่งยอมแพ้ขณะอยู่ในเที่ยวแทง
B เมื่อเหลือเพียงลูกดำลูกเดียวและมีแต้มต่างกันมากกว่า 7 แต้ม
C ลูกดำลูกสุดท้ายลงหลุมหรือมีการฟาวล์
D ถูกตัดสินโดยผู้ตัดสินภายใต้ หมวด 3 ข้อ 14 (C2) หรือ หมวด 4 ข้อ 2

2. เกม
"เกม" คือจำนวนเฟรมที่ตกลงกันหรือกำหนดให้ว่าจะต้องเล่น

3. แมทช์
"แมทช์" คือจำนวนเกมที่ตกลงกันหรือกำหนดให้ว่าจะต้องเล่น

4. ลูกต่างๆ
A "ลูกขาว" เรียกว่า "ลูกแทง"
B ลูกแดง 15 ลูกและลูกสี 6 ลูก เรียกว่า "ลูกเป้า"

5. ผู้แทง
ผู้ที่กำลังจะเข้าเล่นหรือกำลังเล่นอยู่จะเป็น "ผู้แทง" และจะเป็นผู้แทงอยู่จนกระทั่งผู้ตัดสินเห็นว่าเขาได้ออกจากโต๊ะไปเมื่อเที่ยวแทงแล้ว

6. การแทง
A การแทงเริ่มขึ้นเมื่อ"ผู้แทง" แทง "ลูกแทง" ด้วยส่วนของหัวคิว
B การแทงที่ถูกต้อง ต้องไม่มีการทำผิดกติกา
C การแทงจะสมบูรณ์เมื่อลูกทุกลูกได้หยุดกับที่แล้ว
D การแทงอาจจะเป็นการแทง "โดยตรง" หรือ "โดยอ้อม" ก็ได้ดังนี้
1. การแทงโดยตรงคือ การแทง "ลูกแทง" ไปกระทบลูกเป้าก่อนที่จะกระทบคุชชั่น
2. การแทงโดยตรงคือ การแทง "ลูกแทง" ไปกระทบคุชชั่นหนึ่งครั้งหรือมากกว่าก่อนที่จะกระทบลูกเป้า

7. การตบหลัง
การตบหลังเกิดขึ้นเมื่อลูกเป้าภายหลังจากถูกกระทบจากลูกใดลูกหนึ่งโดยไม่มีการทำผิดกติกาลงหลุมไป การทำให้ลูกลงหลุมเรียกว่า "ตบหลัง"

8. เบรค
การทำเบรคคือ จำนวนแต้มที่ทำได้จากการตบหลังต่อเนื่องในเที่ยวแทงเดียวกัน

9. ลูกในมือ
A ลูกแทงจะเป็นลูก "ในมือ" ต่อเมื่อ
1. ก่อนการเริ่มต้นของทุกๆ เฟรม
2. ลงหลุมไป หรือ
3. ตกโต๊ะ
B เป็นลูก "ในมือ" จนกว่า
1. จะมีการเล่นอย่างถูกต้องจากลูก "ในมือ" หรือ
2. มีการทำฟาวล์ขณะลูกอยู่บนโต๊ะ
C ผู้แทงจะเล่นลูก "ในมือ" ได้เมื่อลูกแทงอยู่ในลักษณะข้างบนนี้

10. ลูกที่อยู่ในการเล่น
A "ลูกแทง" เป็นลูกในการเล่นเมื่อไม่ใช่ลูก "ในมือ"
B ลูกเป้าทั้งหลายเป็นลูกในการเล่น จากตอนเริ่มต้นเฟรมจนกระทั่งลงหลุมไปหรือถูกทำตกโต๊ะ
C ลูกสีจะกลับมาเป็นลูกในการเล่นอีก เมื่อได้นำกลับมาตั้งจุด

11. ลูกในเที่ยวแทง
ลูกใดที่อาจจะถูกกระทบอย่างถูกต้องโดยลูกแทงเป็นลูกแรก หรือใดๆ ก็ตามที่อาจจะถูกตบหลังลงหลุมได้เรียกว่าเป็น "ลูกในเที่ยวแทง"

12. ลูกที่เลือกแทง
A คือลูกเป้าที่"ผู้แทง" ระบุหรือแสดงให้ตัดสินทราบจนเป็นที่พอใจ ซึ่งเขารับรองว่าจะต้องถูกกระทบเป็นลูกแรก
B เมื่อร้องขอโดยผู้ตัดสิน ผู้แทงจะต้องแจ้งให้ทราบว่าลูกใดเป็นลูกในเที่ยวแทง

13. ลูกฟรีบอล
ลูกฟรีบอล คือลูกที่ผู้แทงเลือกให้เป็นลูกในเที่ยวแทง เมื่อมีการ "สนุ้กเกอร์" หลังการทำ "ฟาวล์" (ดูหมวด 3 ข้อ 10)

14. ลูกตกโต๊ะ
ลูกที่ตกโต๊ะ คือลูกที่ไม่หยุดอยู่บนโต๊ะหรือลงหลุมไปหรือถูกหยิบขึ้นมา โดย "ผู้แทง" ขณะกำลังเล่น ยกเว้นตามที่ได้กำหนดไว้ในหมวด 3 ข้อ 14 (H)

15. การ "ฟาวล์"
"ฟาวล์" คือการทำผิดต่างๆ ตามกติกานี้

16. สนุ้กเกอร์
ลูกแทงถือว่าลูกสนุ้กเกอร์ เมื่อการแทงเป็นเส้นตรงไปยังในเที่ยวแทงถูกลูกอื่นบังอยู่ทั้งลูกหรือบางส่วน ถ้าลูกในเที่ยวแทงลูกหนึ่งลูกใดสามารถจะถูกแทงให้ถูกขอบปลายสุดทั้งสองข้างได้โดยไม่ถูกลูกอื่น ลูกแทงนั้นไม่ถูกสนุ้กเกอร์
A ถ้าเป็นลูกในมือ ลูกแทงจะถือว่าถูก "สนุ้กเกอร์" ถ้าถูกบังจากทุกๆ ตำแหน่งที่วางได้บนหรือในเส้นครึ่งวงกลม
B ถ้าลูกแทงถูกบังโดยลูกที่ไม่ใช่ลูกในเที่ยวแทงหลายลูก
1. ลูกที่อยู่ใกล้ลูกแทงที่สุด ถือว่าเป็นลูกที่ทำให้เกิดการสนุ้กเกอร์ (EFFECTIVE SNOOKER BALL)
2. ถ้าลูกบังมีมากกว่า 1 ลูก และอยู่ในระยะที่ห่างจากลูกแทงเท่ากัน ลูกทุกลูกนี้ถือเป็นลูกที่ทำให้เกิดการสนุ้กเกอร์
C เมื่อลูกแดงเป็นลูกในเที่ยวแทง ถ้าลูกขาวถูกลูกอื่นๆ บังจนไม่สามารถจะแทงไปยังลูกแดงใดๆ ได้ ให้ถือว่าไม่มี EFFECTIVE SNOOKER BALL
D "ผู้แทง" ถือว่าถูก "สนุ้กเกอร์" เมื่อ "ลูกแทง" ถูก "สนุ้กเกอร์" ตามกล่าวข้างบน
E ลูกแทงจะไม่ถูก "สนุ้กเกอร์" โดยคุชชั่น ถ้าส่วนโค้งของคุชชั่นบังลูกแทงและใกล้ "ลูกแทง" จะไม่ถือว่าถูกสนุ้กเกอร์

17. จุดที่มีลูกอื่นครองอยู่
จุดใดที่ถือว่ามีลูกอื่นครองอยู่ เมื่อไม่สามารถตั้งบนจุดนั้นโดยไม่สัมผัสกับลูกค้าอื่นๆ

18. ไม้ยาว
ไม้ยาวเกิดขึ้นเมื่อหัวคิวยังคงสัมผัสลูกแทงอยู่
A ภายหลังจากลูกแทงเคลื่อนไปข้างหน้าแล้ว หรือ
B เมื่อลูกแทงและลูกเป้าอยู่ใกล้กันมาก จะไม่ถือว่าเป็นการแทง "ไม้ยาว" เมื่อแทงด้วยมุมที่บาง

19. ลูกกระโดด
ลูกกระโดดเกิดขึ้นเมื่อลูกแทงข้ามเหนือของเป้าไม่ว่าจะกระทบลูกนั้นมาก่อนหรือไม่ ยกเว้น
A เมื่อลูกแทงกระทบลูกเป้าและกระโดดข้ามลูกอื่น
B เมื่อลูกแทงกระโดดและกระทบลูกเป้า แต่ไม่ได้ตกสู่พื้นในลักษณะเป็นการข้ามเหนือลูกนั้น
C เมื่อหลังจากกระทบลูกเป้าอย่างถูกกติกาแล้ว ลูกแทงกระโดดข้ามลูกเป้านั้นหลังจากไปกระทบคุชชั่นหรือลูกอื่น

20. MISS
การ " MISS" เกิดขึ้นเมื่อลูกแทงพลาดจากการกระทบในเที่ยวแทง และผู้ตัดสินพิจารณาว่าผู้แทงนั้นไม่ได้ใช้ความพยายามอย่างเพียงพอที่จะแทงให้ถูก "ลูกในเที่ยวแทง" นั้น

Next >>